Gece olunca mıdır bilinmez içimde sana karşı bir nefret başlıyor hep.
Sonra saçmalama diyorum kendime saçmalama ne nefreti?
Hayatımı yakıp yıkmış olsan da, içimde ne varsa sevgiye dair alıp gitmiş olsan da.
Ben sana en fazla hasret başlatırım içimde, hep özlemlerin en güzeliyle getiririm seni aklıma, olmayacak ama işte olacakmış gibi düşlerim hep hayal kurmak parasız nasıl olsa.
Bu ara en sık yaptığım şey, şafak sökene kadar vicdan muhasebesi yapmak.
Neyi eksik yaptım, neyi yanlış yaptım, eksik mi sevdim?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta