ve bir kral ölüsünün aklığı
sana benzerdi denizleriyle
unutmadan fenike'li çocuğunu
güzellerdi günü birlik evine
onlar ikindi atları gecemden
sunulanır erkenci dudakları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiiri almış da terkisine atlar...
Ovalar boyu Bulut'larla koşar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta