Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çiko merhaba
her geriye dönmemenin acısını trabzon sokaklarında ve senin gül yüzüne bakarken anlıyorum ben seninle doğdum ama sensiz ölmeye mahküm kaldım ve bunu umarım okursun.
[email protected]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta