Adı sessizce kondu,
sessizdi doğduğu iki katlı gecekondu…
‘’Ana, bir bacı doğur bana’’
demiş umutla Zekiye kız,
‘’derdimi dökeyim ona, yana yana…’’
‘’olur’’ demiş ana,
‘’ikimiz de yalnızız,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta