Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanlara değerinden fazla ilgi gösterilmemeli aksi takdirde o ilgi yükü onu boğabilir en önemlisi kadınlar suçlu olamaz neden derseniz??Erkek Tanrıya!! kadında erkeğine bakar.Sonuçta
her ikiside Tanrıya aittir.ve birlikte bakar Tanrı ademi yarattı ve havva yı ona yardımcı ve yoldaş bu nedenle kadın erkeğe erkekte kadınına düşkün olmalı kısacası?her bir kadına bir adem herbir ademede bir havva gereklidir.her ikiside doğru insanı bulamaz ise acı çekerler yani her erkek kadınını üzmemek zorunluluğundandır bu cihetle kadınlar değil aşk oyunlarında erkekler suçludur..saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta