bir kabus fırtınası yaşarken,
yüreklerimizde,,
gözlerinde hissetmiştim…..depremleri,
ölümler geldi susturduğumuz aklıma
eceli çağırdım istemesemde,,,o an
terkettim diyordu benim yüreğimi kuruyan,
benmiydim seni sevmiyorum diyen. y a l a n n n
derimi yüzüyorlardı bilki o an
benmiydim o gözlerinde eriyen
ayrılık korkusuyla huzurunda inleyen
bizmiydik be gülüm açelya çiçeğimizi sevmeyen,,, y a l a n n n n
kalacaktık hani kumsalda iki ayrı kum tanesi
denize mahkum,umursamadan herkesi
yağmur damlalarıyla ıslayacaktık acılı yüreklerimizi
kan kusmayacaktık yazın ayrılığında,,tatillerde
sabır taşıyız demiştik özgürlüğümüzde
niye ağlıyoruz ki.demiştin gülmüşken
sela sesimi duyduk yoksa ikiimizde
hadi be gülüm,,,tabuta koyduğumuz aşkımızı
bir duayla geri diriltelim,, ikimizde ölmüşken,,
Kayıt Tarihi : 8.1.2012 19:05:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!