Narin bir ay ışığı sızar camlardan evlere
Okşar yorgun ve huzursuz çehreleri
davet eder tüm zarifliği ile bulutsu düşlere;
Biraz acıyası
ama bir hayli çocuksu gülüşleriyle..
Tutkulu bir dansa kaldırmak ister katı ruhları
Yaşatmak ister kalpleri,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta