En yüksek yerlerde en güzel günde,
Akşam eder doyamazdık ikimiz.
Geze geze ter kanlara batardık,
Sığamazdık bu dünyaya ikimiz.
Bir gün saray burnu,birgün çamlıca,
Kefkene giderdik biz ara sıra,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Yalnızlığın perçemi yüzüne düşer de,kaldırıp kulak arkasına bırakan biz oluruz...Yalnızlığın kadim dostu ,sail umuların yürek atışı,tuzla buz olan dünlerin gazisi,özgür çocukluğumuza inat dünden eşkiya aşkın uğruna şehit düşen kahraman nefer.........Bunların hepsi biziz...Sevdalığımızla el eleyken tüm maviler biz,diğer halde karanlıkları zorla giydiririz nefesimize....Böyle işte...Ama BİZ olabildiğimiz öte yarımıza sarılgan kollarımız,asla kucağına/sıcağına öte yarısından başka zenginliği almaz/sarmaz............
Biz olabilene ne mutlu...
Tebrikler Üstadım:)))))
Herdaim dua ve muhabbetle..............
kutlarım sarkı kıvamında dizeler ve cok içtendi...
her sey gönlnüzce olsun...
selam ve dua ile
Nağme gibi dizelerdi. Tebrikler kardeşim, sevgilerimle.
tatli bir anlatim ve tatli bir siir.kutlarim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta