Ayın çığlığından sızan bir gece
Hüküm sürüyor karanlık olur olmaz,
Bir ışık, bir uğultu, sesi kısılıyor kalbimin
Çıkmaz sokaklara doğru yürüyorum.
Her bitmeyen yol, yıkılan hayallerimi sunuyor bana
Gece çok karanlık,
Ve benim için ille de sen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta