Göz göze geldiğimizde ikimizde gülüyoruz
Hep aynı anda konuşmaya başlıyoruz
Tesadüf müdür bilinmez
Masada ellerimizi aynı yere koyuyoruz
Dokununca ellerimiz ellerimize
İkimizde utanıyoruz çekingen sevgilerimizle
Aramızda bir şey var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta