yokuş aşağı garipliğim,
bu havanın dengesiyle dost sanki,
sürükleniyorum ait olmadığım kile çamura,
gülücüklerimin gözü çapaklı,
yüzlerde birikiyorum, akıyorum,
herkes ben oluyor, benim herkese benzediğim gibi...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta