akrep yelkovanın üstüne gelirdi bakardım saate,
bulut bulut olurdu umutlarım beyaz ve mavi;
gece olurdu yatardım uyu(ya)mazdım sahi,
gece gece olurdu düşünceler, gece olurdum.
saniyeler günler gibi gelirdi takardım saate,
soyut soyut gelirdi dünya hayal ve meyal;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta