En uzak dalında en olgun meyvesiydin aşkın
Sana uzanmak için sevgilim
Ne uçurumları göze aldığımı bir bilsen, şaşarsın!
Ve öyle sandığın kadar da yoktu cesaretim inan
Çekingen ruhum yıllarca
prangalar vurmuştu sevgimin ayaklarına
Bense yürüyemez olmuştum özgürce bir aşka!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta