İki yol vardı
Tarlanın ortasından giden
Biri hüzne biri sevince
İki ayrı bulut kümesiydi gölgelik yapan
Bu iki yola
Biri yağmur gönderdi, biri dolu
Dolu ile yeşerdi de hüzne giden yoldaki çiçekler
“Unutmak kolay mı? ” deme
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..
Devamını Oku
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




evet haklıısn çok güzel bir tespit ... her şeyi özetleyen ....
Dünya nedir deselerdi şayet,zıtların savaş alanı denebilirdi..İki yol,iki şey,ikilem,ikiz,ikilik...Zıtlar kendi arasında uyumu yakalayabilirlerse o zaman Çift oluyorlar...Ama zıtların uyumunu olmazsa işte o zaman ikilik ve çatışma çıkıyor..Üstad Necip Fazıl demiyor mu: Oluklar çift,birinden nur akar,birinden kir..Yani nur ve kir,hüzün ve sevinç...Hayat birbirini tamamlayan zıtlarla güzel belki de...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta