Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kaleme sağlık
zaman git dide böyle değerlerden uzaklaşıyor maalesef önceden camiler de yer olmaz dı oturacak şimdi ise nereye otursak diye yer seciyoruz... güzel şiirdi kutlarım üstad
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta