İki Yabancı Şiiri - Barış Yeşiltaş

İKİ YABANCI

Aynı durakta bekledik farklı saatleri,
Gözlerin başka bir mevsimin habercisi.
Adını bilmeden ezberledim sessizliğini,
Yan yana sustuk; mesafe buydu belki.

Kalabalıkta birbirimize çarptı yalnızlığımız,
Bir anlık temas, uzun bir bakış.
Sen başka bir hikayenin başındaydın,
Ben çoktan finallerini görmüşüm hayatın.

Konuşsakta kelimeler ödünç dururdu,
Cümlelerimiz başkasına ait gibiydi.
Gülüşün bir kapıyı araladı içimde,
Ama anahtarım yoktu, sen de beklemedin.

Gece adını bilmediğim bir şarkı çaldı,
İkimize de tanıdık, ikimize de uzak.
Yıldızlar üstümüzde anlaşamadı,
Hangimiz dilektik, hangimiz günah?

Sabah olunca şehir bizi ayırdı usulca,
Aynı cadde, aynı rüzgar, zıt yönler.
Arkamı dönüp bakamadım, cesaret edemedim,
Bazı ihtimaller sadece ihtimal kalır.

Şimdi bir yabancıyı hatırlıyorum bazen,
Tanımadığım kadar tanıdık bir yüz.
İki yabancıydık, belki en doğru tanım,
Birbirine dokunmadan iz bırakan, iki yabancı.

YAZAR: BARIŞ YEŞİLTAŞ
TARİH: 26.01.2026
SAAT: 15:10