Birşeylere birkaç kala
Saatler -Çile- yi vurdu
Gün çoktan batmıştı-hala
Akrep toprağı gösteriyordu
Yollar ayrıldı bir yerde
uçlar kenarları savurdu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Sessizliği tamtamları çalarken' değil 'Sessizliğin tamtamları çalarken ' olmalı. Düşündüren bir şiir. Tebrikler ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta