Ve doğdu insan, ölümün ilk durağında.
Emekledi treninin içinde, hoyratça.
Belki etrafına gülücükler saçtı, çocukça,
Belki de yalnızdı, kimsesi yoktu yanında.
Yalnız olan doğmuş mudur peki ?
Yoksa atılmış mıdır ölümün kucağına ?
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta