Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bazı primatlar insana karışmış ,gözleri doyumsuz
içleride doyumsuz oluyor.
Kardeşimeyaşamında vefalı dostluklar dilerim
MEHMET KINDAP
Oluyor maalesef.
Vefa zor zenaattir.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta