Bir kış ve ilkbahar arasındayım
Hava benim gibi bugünlerde
Gidip gidip geliyor güneş
Ahşap bir bank üstündeyim bende
Küçük bir karınca gibi bekliyorum baharı
Soğuk yeterince çürüttü zaten yuvamı
Belki bahar kurtarır beni de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta