Eskimiş bir takvim yaprağı düşerken yere, İçimde hem bir veda, hem bir merhaba telaşı. Hüzün, giden günlerin solgun izlerinde, Sevinç ise yarının henüz değmemiş ışığı.
Bir yanım eksik kalan düşlere yanar, Yarım kalmış sözlerin, gidenlerin yasında. Bir yanım taze bir bahar kokusu arar, Umutla beklenen o kapı eşiğinde, tam ortasında.
Zaman; hem alan, hem cömertçe veren, Dün hüzündü, bugün bayram sevinci. Bir yılı daha kalbimize emanet ederken, Gülümse Dostum, hayat her anıyla inci.
Kayseri
Tarih: 30 Aralık 2025
Saat: 02:05
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 13.1.2026 22:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!