Bir Hacım, bir Süslüm vardı benim,
Zamansız ayrıldılar ikiside,
Kuşlarımı, evladım gibi sevmiştim,
Bana arkadaş olmuştu ikiside.
*
Biri sarı, biri mavi iki kuş,
Biri öter, biri konuşurdu yanımda.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta