Sadece merhametin kucağında yalnızdık
oysa;
İki kişiliktir insan. Yalnızken başka, seninle başka...
Ya şimdi
Elinin hamuruna yüzümü döküyorum
Yoğuran başka, ya yoğrulan!
İşte! O da ben oluyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta