Gerçek dünyayla bağlantısını koparmıştı.
Şarap içinde yüzen balıklar,
duvar dibinde kimliksizler.
Bir ses çağırıyordu, bir öğle vakti.
Karanlıklar çöküyordu usul usul omuzlarıma.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Etkileyici bir şiir olmuş, yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta