Doğum ve ölüm; iki kapı.
Sonsuzluktan gelen,sonsuzluğa giden.
Filizlenen bir tohum gibi,
Yaşamaya başlayıp,
Oluruz her birimiz,
Birer yağmur ormanı.
Bir ağaca tutunan sarmaşık gibi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




DAHA DOĞDUĞUMUZ GÜN BAŞLART YOLCULUK ÖLÜME.. BİLE BİLE YÜRÜRÜZ.. SANKİ BİR NEFES ALIP VERME KADARDIR BU DÜNYA.. NE MUTLU YARATILIŞIN GAYESİNİ BİLEREK YÜRÜYENLERE ELİNE SAĞLIK GÜZELDİŞİİRİN MESAJ VERİYOR.. İLHAMINIZ BOL OLSUN SELAM VE SEVGİLER ESEN KALIN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta