Doğum ve ölüm; iki kapı.
Sonsuzluktan gelen,sonsuzluğa giden.
Filizlenen bir tohum gibi,
Yaşamaya başlayıp,
Oluruz her birimiz,
Birer yağmur ormanı.
Bir ağaca tutunan sarmaşık gibi,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




DAHA DOĞDUĞUMUZ GÜN BAŞLART YOLCULUK ÖLÜME.. BİLE BİLE YÜRÜRÜZ.. SANKİ BİR NEFES ALIP VERME KADARDIR BU DÜNYA.. NE MUTLU YARATILIŞIN GAYESİNİ BİLEREK YÜRÜYENLERE ELİNE SAĞLIK GÜZELDİŞİİRİN MESAJ VERİYOR.. İLHAMINIZ BOL OLSUN SELAM VE SEVGİLER ESEN KALIN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta