Farkında olmadan dünya uzatmış enseme pençelerini,
Arkamı dönemiyorum kanatıyor ensemi,
Zille gram dokunmazdı bir kurşun delip geçse sinemi,
İrdeliyorum kendimi
Laf olsun diye dönüyor dünya,
İstesekte istemesekte birkaç adım sonra,
Tabutun içinde denizin dalgalarıyla çarpacağız bir sağa bir sola…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta