Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tebrik ediyorum seni arslan kardeşim...özellikle yüreğindeki güzellik ve idealistlik için...duygularını da çok güzel dökmüşün kaleme ..duygularına sağlık...herkesin sizin gibi bir yürek taşıması dileğiyle...hebil
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta