Bu senenin her günü ayrı düştüğümüz an gibi sızlattı.
Nefesinden soluyan heveslerimin doldu miadı.
Körpe tenine tutsak düşlerimin yok ucu bucağı.
Kabullenmek zor, gerçeğin gerekçesine sinmiş yalanı…
Düşününce seni, kendimi kucağında bulurum.
Yokluğunun itirafına, kulak asmıyor ruhum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta