Bu senenin her günü ayrı düştüğümüz an gibi sızlattı.
Nefesinden soluyan heveslerimin doldu miadı.
Körpe tenine tutsak düşlerimin yok ucu bucağı.
Kabullenmek zor, gerçeğin gerekçesine sinmiş yalanı…
Düşününce seni, kendimi kucağında bulurum.
Yokluğunun itirafına, kulak asmıyor ruhum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta