Boşa geçen bir ömrün son paragrafıydık biz.Senin hayattan bezmiş omuzların vardı,benimse körpe umutlarım…
Ne yandan tutsak elimizde kalıyordu ya
önemsenmemiş yokluklara göğüs geriyorduk!
Uzun sohbetlerin ardında gizlenmiş bir gerçek duruyordu karşımızda:
Aşk…
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




tebrik ederim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta