Bursa’nın uzun minareleri arasından, gözleri mavi/yeşil kız çocukları
Ellerinde Mardin’den kopardıkları pembe/beyaz güllerle
Postaneye doğru ilerliyorlar, böyle bir ilerlemek görülmemiş
Sabırla ilerliyorlar, çok güzel ilerliyorlar, onlar terledikleri zaman
Mardin’in gülleri kokuyor tenlerinden damlayan, terlememek için
Dua ediyorlar günde altıyüzaltmışaltı vakit; çünkü biliyorlar
Beyaz üzerine mavi pontla çekilmiş potinlerini ve marka farlarını
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta