İki emanet bıraktın çekip giderken ardında;
Çok düşündüm, titredim hatta.
Korka korka çıktım karşılarına.
Ellerimi süremedim topraklarına.
Davetsiz bir misafirdim belki onlara.
Ama sessiz sedasız dikiliverdim kapılarına.
Şaşırdım ne diyeceğimi bilemedim sonra,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta