Rüzgarına kapıldım sert gidiyorum,
Sonunu görmeden karanlığa yürüyorum,
Fırtınanın ortasında çaresiz kalakaldım,
Gönlüme ateşin düştü içime kapandım,
Varlığın bir nehir misali akar durmadan,
Kendimi düşünemiyorum sen olmadan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta