herkes kendinin olanla dönüyordu kendine.
gezegene,
metropollere,
evime
ve bir kelimenin bile içine sığamayan ben,
başımı iki dizimin arasına alıp
dış kapının iç yüzüne yaslanarak
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Usta kalemınızden dökülen nadıde satırlarınız için yuregınıze teşekkürlerimi sunarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta