İki dirhem yüreğim, bir ömür yük taşıyor şimdi.
Adını andıkça göğsümde fırtınalar kopuyor, sevgili.
Doymadı dünya susuşlarıma,
Gözlerimde biriken denizi taşırıyorlar.
Her bakışın, içimde saklı bir yangın,
Kül olup savrulsam da vazgeçemiyorum.
Bu nasıl bir mühre vurulmuş aşktır ki,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta