Roboski ağıtı
Ah çocuğum, deli coşkum, kan kirvem
Uyu kardeşim benim, uyu eğilmiş başım
Yine bir kara akrep, sokuldu kalbimize
Bir canım alındıkça, bir canım hayattadır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta