iki demir adam bir çıplağı dövüyor,
cam ekranda görüyorum…
dilimde kelimeler yaslı,öfkeli
sesimi duyuramıyorum.
feryadı kulaklarımda uğultu,
gözlerindeki yaşı görüyorum,
gitmek istiyorum yanına
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Gazzenin kaderi olmamalı yaşanılan ama dediğiniz gibi camın arkasına geçemiyoruz tbrkler dizelerinizle kanayan yara gazzeye bir dikkatte siz çektiniz
çıplak adam hazreti ibrahimin oğlu değildi,
ve demir adamlar da babasına benzemiyorlardı
ama kurban edilmeyi bekler gibi sessiz ve masum
ve çaresizdi bakışları gözlerinde,
SİSTEM BÖYLE İŞLİYOR,BELKİ DE MUSA'NIN ZAMANINDA DA ,İBRAHİM'İN ZAMANINDA DA BÖYLEYDİ...SADECE ZAMANLAR VE İSİMLER DEĞİŞİK,MEKAN AYNI MEKAN...
çıplak adam hazreti ibrahimin oğlu değildi,
ve demir adamlar da babasına benzemiyorlardı
ama kurban edilmeyi bekler gibi sessiz ve masum
ve çaresizdi bakışları gözlerinde,
SİSTEM BÖYLE İŞLİYOR,BELKİ DE MUSA'NIN ZAMANINDA DA ,İBRAHİM'İN ZAMANINDA DA BÖYLEYDİ...SADECE ZAMANLAR VE İSİMLER DEĞİŞİK,MEKAN AYNI MEKAN...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta