O yıl; çok sevdiğim iki can kaybettim..
Birini toprağa verdim, Tanrı aldı..
Diğeri ihanetiyle beni yıktı, kul yaptı..
Yürekteki acıları öylesine büyüktüki kasıp kavurdu..
Kahretti-mahfetti.. ruh dibe vurdu..
Bir süre sonra;
Tanrı’dan gelen çaresizce kabullenildi..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta