Bir çocuk kalmış içimde, dört yaşın sessizliğinde,
Bir el bırakmış beni, tam da dünyanın eşiğinde.
Giden bir baba var, sesi varda, adı yok
Gözlerimde gölgesi
Bazen bir rüya gibi özlüyorum adını bilmediğim bir babayı,
Belki saçımı okşamamış, belki de hiç sormamış adımı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta