İnsan Aşkı Bir rüzgâr gibi esti gözlerinden,
Ne yönü belliydi ne süresi.
Kalbim, bir çöl gibi susuz kaldı,
Adını her çağırışımda yankı değil,
Sessizlik döndü bana.
Bir gül gibi açtı sonra soldu,
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta