İnsan Aşkı Bir rüzgâr gibi esti gözlerinden,
Ne yönü belliydi ne süresi.
Kalbim, bir çöl gibi susuz kaldı,
Adını her çağırışımda yankı değil,
Sessizlik döndü bana.
Bir gül gibi açtı sonra soldu,
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta