Tuz kokardı sahra çölünden uyarlama pürüzsüzlüğün
sigara sarmaya meyilli parmakların vardı
geceden hazırlardın kendine bir tabaka tütün
Adıyaman kokardı avuçların safsatasız
havada artık neşe yok ayrılığımızın ertesi şehri sardın
olsunlar sigarası da pekâlâ zıvanasına dayanmıştı
bak Neslihan dedim bu bizim son karşılaşmamız
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



