Artık geliyordu yolun sonuna
Bastonu bile tutamıyordu
titrek elinin altında
Sendeleyerek geldi
zor oturdu bankın ucuna
Az kalsın düşüyordu tutunmasa.
Şöyle geri çekilip
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




'Sanki bunca yılı yürüyerek almıştı' ne güzel bir betimleme...
Yarın olur mu olmaz mı
bilmezdi,
Belki de onu
Kendi kafasında bitirmişti...
İŞTE BU OLMADI... yaşamdan, gelecekten umut kesmek, teslim olmak yok...
Kutluyorum şiiri ve sizi Safure hanım... Nicelerine...Sevgimle...
Güzel...
Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta