Zamanın, ömrün kıyısına vurduğu insan…
Gün, güneşten ibaret; doğuyor, batıyor
Ağır ağır artık adımlar, koşturduğun her yanda
Telaş kalmamış, nerde takat?
Bileğini bükemeyen dünya
Belinden almış intikamını
Sima herkese tanıdık
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta