Kurumuş daldan deynekle yürürdü ağır ağır
Onu görmeyenler kör, onu duymayanlar sağır
Açlıktan yere düşer gibi halsiz duruyordu
Kader acımadan zayıf yerinden vuruyordu
Sırtında yırtık abası güneşte parlıyordu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta