İhtişam-ı Gençlik

Bir gül ki tebessümle ısırır beni, dişi zehir,
Gözlerin —iki çukur yıldız— çeker beni dibine,
Bir öpüşü mahşer gibi: tatlı, lanetli, kahir;
İniş ki vecd ile başlar, varır cinnet eşiğine.

Yaşlandım, geçip giderken gözlerimin önünden,
Rindâne tebessümleri düşünmeli sevgili dostlar,
Ömrün anlamı nerede, insanın vazifesi nereden?

Ah, gönül! neden hep acele ettin yitip gitmeye?
Ömrün baharında tutamadın meyveyi elinde,
Ah, biraz daha haşır neşir olabilseydim dünya ile.