Hiç sarılamayacak olsa da kar yangını yüreklerimiz,
İhtimaller elini çekecek olsa da göğümüzden
Umutlar yakacak olsa da kendini
İşte tüm bu olasılıksızların içinde bir ihtimal daha var...
Sen, şairlerin meyhanesi olan şehirde,
Bense yıkık hayatların gecekondusu bir kentte,
Kendini doğuran bir kaldırım taşı olsam da...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta