İki günde şâh oldun,düştün nefsin yoluna,
Şeytan da serbest kaldı,taktı seni koluna.
Ey Üstâzın evladı! :Kalk,bak kendi soyuna!
Hiç kardeş üzülür mü kendi nefsin uğruna.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta