Sabaha karşı,
Kurşuna dizdiler,
Karanlıkları..!
Şafağa gömdüler sonra,
Kimse farkına varmadan...
Güneş'in ilk ışıklarıyla,
Bulutlardan,
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Sevgili Mehmet Çoban'ın önerisi ile Günün mana ve ehemmiyetine uygun olarak Yeniden düzenlersek;
İHBAR EDİYORUM..!!
**********
Akşam'a doğru karanlıklar,
Kurşuna dizdi
Aydınlıkları..
Kimse farkına varmadan.
Bulutlardan,
Guruba,
Damla damla,
Sızan kanla,
Boyansa da akşamlar;
İnsanlar,
Ne infazın farkında,
Ne de yaşam,
Kurşunlanan,
Aydınlığın.
Kendi halinde,
Dönüp duruyorken Dünya,
Kimin umurunda..!!
H Hikmet Esen
25/01/2006 - Saat.10.45
Hikmetçiğim tersi olsaydı günümüze çok uyacaktı. Ama aydınlık karanlığı kurşuna diziyorsa niye ihbar edelim ki. Olsa olsa sevinç çığlarıyla donatırız.
Halbuki her gün karanlıklar kurşuna diziyor aydınlığı akşamları......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta