Sabaha karşı,
Kurşuna dizdiler,
Karanlıkları..!
Şafağa gömdüler sonra,
Kimse farkına varmadan...
Güneş'in ilk ışıklarıyla,
Bulutlardan,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Sevgili Mehmet Çoban'ın önerisi ile Günün mana ve ehemmiyetine uygun olarak Yeniden düzenlersek;
İHBAR EDİYORUM..!!
**********
Akşam'a doğru karanlıklar,
Kurşuna dizdi
Aydınlıkları..
Kimse farkına varmadan.
Bulutlardan,
Guruba,
Damla damla,
Sızan kanla,
Boyansa da akşamlar;
İnsanlar,
Ne infazın farkında,
Ne de yaşam,
Kurşunlanan,
Aydınlığın.
Kendi halinde,
Dönüp duruyorken Dünya,
Kimin umurunda..!!
H Hikmet Esen
25/01/2006 - Saat.10.45
Hikmetçiğim tersi olsaydı günümüze çok uyacaktı. Ama aydınlık karanlığı kurşuna diziyorsa niye ihbar edelim ki. Olsa olsa sevinç çığlarıyla donatırız.
Halbuki her gün karanlıklar kurşuna diziyor aydınlığı akşamları......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta