Ve ihanet;
Hortladı kalktı mezarından
Ne bir tohumun yeşermesi
Ne de dölüne,
Emziğe kalkmış bir ana gibi.
Ve ihanet;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Etkili bir anlatım.Kutlarım Selam ve sevgilerimle.
İhanet,korkunun yoldaşıdır...korkanlar ihanet eder.. sonucunda yine onlar yenilmiş olur..Şiirinize ve size selamlar...saygılar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta