İNSAN NE Mİ İÇİN YAŞAR!
(İ) nsan ne için yaşar…
İ (H) mal ettiği şu hayatta daha ne kaybeder.
An (A) maddesi toprak olan varlık, hiç mi ibret almaz.
Ama (N) sız gelir de ölüm, pişman bile olmazsın.
Besl (E) diğin şu kötülükler, aldığın ahlar,
hiç mi (T) eslim almaz sanırsın seni! Yanacağız, yanacaksın, yakacak bu ahlar…
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta